Prvi Evropljanin koji je uspostavio suverenitet nad domorodačkim zemljama koje su deo onoga što je sada teritorija Federativne Republike Brazil na kontinentu Južne Amerike bio je Pedro Alvares Kabral (c. 1467/1468 - c. 1520) dana 22. aprila 1500. godine pod pokroviteljstvom Kraljevine Portugalije.

Brazil je od 16. do početka 19. veka bio kolonija. Dana 7. septembra 1822. zemlja je proglasila nezavisnost od Portugalije i postala carstvo Brazila.

Autohtonii narodi u Brazilu ili starosedeoci Brazilci nekada su činili oko 2000 plemena i nacija koje su naseljavale sadašnju zemlju Brazil, pre nego što su Evropljani došli oko 1500. godine. Kristifor Kolumbo je mislio da je stigao do Istočne Indije, ali je Portugalac Vasko da Gama već stigao do Indije putem Indijskog okeana, kada je Brazil kolonizovan od strane Portugala.

U vreme evropskog kontakta, neki od starosedelaca bili su tradicionalno polunomadska plemena koja su se izdržavala od lova, ribolova, sakupljanja i migrantske poljoprivrede. Mnoga plemena su pretrpela izumiranje kao posledicu evropskog naseljavanja i mnoga su asimilovana u brazilsko stanovništvo.

•     Autohtono stanovništvo uglavnom su ubile evropske bolesti

Domorodačko stanovništvo je desetkovano evropskim bolestima, palo je sa pretkolumbovskog maksimuma od 2 do 3 miliona na oko 300.000 1997. godine, raspoređenih među 200 plemena. Do IBGE popisa iz 2010. godine, 817.000 Brazilaca se klasifikovalo kao starosedeoci, isti popis je registrovao 274 autohtona jezika i 304 različite autohtone etničke grupe.

Dana 18. januara 2007, FUNAI je izvestio o 67 preostalih plemena bez kontakta u Brazilu, u odnosu na 40 poznatih 2005. Sa ovim dodatkom Brazil je prestigao Novu Gvineju, postavši zemlja sa najvećim brojem nekontaktiranih naroda na svetu.

Antropološki i genetski dokazi ukazuju na to da većina Indijanaca potiče od migranata iz severne Azije (Sibira) koji su ušli u Ameriku preko Beringovog tesnaca ili duž zapadne obale Severne Amerike u najmanje tri odvojena talasa. U Brazilu, posebno, smatra se da većina domorodačkih plemena koja su živela u zemlji do 1500. godine potiču od prvog sibirskog talasa migranata, za koje se veruje da su prešli Beringov kopneni most na kraju poslednjeg ledenog doba, pre između 13.000 i 17.000 godina.

•     Prekolonijalna istorija

Neki od najranijih ljudskih ostataka pronađeni u Americi, kao što je Luzijska žena, pronađena u oblasti Pedro Leopoldo u Minas Žeraisu, i pružaju dokaze o ljudskoj habitaciji od pre najmanje 11.000 godina.

Kada su portugalski istraživači stigli u Brazil, region je bio naseljen stotinama različitih tipova domorodačkih plemena, „najstarija sa tradicijom od najmanje 10.000 godina u planinama Minas Žerais”.[4] Određivanje porekla prvih stanovnika, koje su Portugalci nazvali „Indijancima” (índios), još je pitanje spora među arheolozima. Najstarija keramika koja je ikada pronađena u zapadnoj hemisferi, radiougljenično datirana na pre 8000 godina, iskopana je u slivu Amazona u Brazilu, u blizini Santarema, i pruža dokaze da tropska šumska regija nije bila previše siromašna resursima da bi podržala složene praistorijske kulture.

U vreme evropskog otkrića, teritorija današnjeg Brazila imala je čak 2.000 plemena. Autohtoni narodi su tradicionalno uglavnom bili polunomadska plemena koja su živela od lova, ribolova, sakupljanja i migrantske poljoprivrede. Kada su Portugalci stigli 1500. godine, domoroci su živeli uglavnom na obali i duž obala velikih reka.

Plemensko ratovanje, kanibalizam i potraga za brazilskim drvetom zbog njegove cenjene crvene boje uverili su Portugalce da trebaju da pokrste domoroce. Međutim Portugalci su, poput Španaca u svojim južnoameričkim posedima, sa sobom su doneli bolesti, protiv kojih su mnogi urođenici bili nemoćni zbog nedostatka imuniteta. velike i male boginje, tuberkuloza, gonoreja i grip ubili su desetine hiljada domorodačkih ljudi. Bolesti su se brzo proširile autohtonim trgovinskim putevima, i cela plemena su verovatno bila uništena, a da nikada nisu došla u direktan kontakt sa Evropljanima.

•     Interesantno

Starosedelački narodi Južne Amerike ubedljivo su najbolji čuvari šuma u regionima, sa stopom krčenja šuma do 50% nižom na svojim teritorijama, navedeno je izveštaju Ujedinjenih nacija.

Gotovo polovina netaknutih šuma u basenu Amazona nalazi se na teritorijama autohtonih naroda a dokazi o njihovoj vitalnoj ulozi u zaštiti šuma su kristalno jasni“, rekla je Mirna Kuningam predsednica Fonda za razvoj autohtonih naroda Latinske Amerike i Kariba (FILAC).

„Autohtoni narodi imaju drugačiji koncept šuma“, rekla je Mirna. „Oni se ne doživljavaju kao mesto na kojem izvlačite resurse da biste zaradili novac – oni šumu doživljavaju kao prostor u kojem živimo i koji nam je dat da ga zaštitimo za sledeće generacije.“