• U teoriji, Papa može postati bilo koji kršteni katolički muškarac.
• U stvarnosti, novi će pontifeks najvjerovatnije biti izabran među kardinalima koji će se okupiti u Sikstinskoj kapeli u Vatikanu na tajnom izboru poznatom kao konklava.

---

Nakon smrti pape Franje u 88. godini, svet sa nestrpljenjem iščekuje da sazna ko će ga naslediti, dok se kardinali okupljaju u Rimu na papinsku konklavu.

Spekulacije o nasledniku često su smatrane neukusnim dok je papa bio živ, ali pažnja javnosti ipak je bila usmerena na tzv. papabile – kardinale sa najviše šansi da postanu papa.

• Peter Turkson

Bivši biskup Kejp Kousta bio bi prvi crni papa i imao bi mogućnost da dopre šire u Afriku. Rođen je u Gani, a papa Franja ga je poslao kao mirovnog izaslanika u Južni Sudan. On zauzima središnje mesto oko škakljive teme gej veza, tvrdeći da su zakoni u mnogim afričkim zemljama prestrogi, ali da se stavovi Afrikanaca o toj temi moraju poštovati. Turkson je bio favorit kladioničara u jednom trenutku tokom konklave 2013, kada je izabran papa Franja.

• Robert Sara

Rođen je u Francuskoj Gvineji, a predstavlja još jednu mogućnost da postane prvi crni papa - iako godine nisu na njegovoj strani.

Na vatikanskim funkcijama je radio od vremena Jovana Pavla II. Konzervativac, on je osudio rodnu ideologiju kao pretnju društvu. Takođe je govorio protiv islamskog fundamentalizma.

• Peter Erdo

Kao bivši predsednik Saveta biskupskih konferencija Evrope, kardinal Peter Erdo je poznat po tome što je pobožan Marijanin, što znači da svoje prakse posvećuje Mariji, Isusovoj majci. Ovaj 72-godišnji Mađar je poznat kao konzervativniji glas u crkvi, jer se protivio praksi da se razvedeni ili ponovo venčani katolici pričešćuju.

• Hoze Tolentino 

Poreklom je iz rodnog mesta Kristijana Ronalda, Madeire u Portugalu, služio je kao nadbiskup, a imao je i niz uloga u Vatikanu. Važi za kandidata za mlade.

• Kardinal Luis Antonio Tagle

Kao sedmi Filipinac koji je postao kardinal, Tagle bi bio prvi azijski papa.

Obično je više praktikovao levičarsku politiku, slično kao papa Franja, nakon što je kritikovao stav crkve prema homoseksualcima, nevenčanim majkama i razvedenim ili ponovo udatim katolicima.

• Kardinal Rejmond Leo Berk

Rejmond Leo Berk je opisan kao glas tradicionalizma u crkvi. On se javno sukobljavao sa liberalnim stavovima pape Franje, posebno u vezi sa njegovom spremnošću da dozvoli razvedenim i ponovo venčanim parovima da prime pričešće.

On je takođe nazvao "neprimernim" novo mišljenje crkve o kontracepciji, građanskim brakovima i homoseksualcima.

On je ranije rekao da katolički političari koji podržavaju legalizovani abortus, ne bi trebalo da se pričeste.

• Pjetro Parolin

Kao državni sekretar Vatikana od 2013. godine, 70-godišnji kardinal Pjetro Parolin je najviše rangirani kardinal u izbornoj konklavi. On se dugo smatrao razumnom i umerenom figurom unutar Crkve, izbegavajući pridržavanje "levih" ili "desnih" političkih stavova.

• Mateo Zupi

Zupi je bio nadbiskup Bolonje od 2015. godine, a papa Franja ga je 2019. imenovao za kardinala.

Papa Franja ga je pre dve godine postavio za mirovnog izaslanika Vatikana za Ukrajinu, a u tom svojstvu je posetio Moskvu da bi „ohrabrio gestove humanosti“.

Iako nije imao audijenciju kod ruskog predsednika, sreo se sa predsednikovim kontroverznim saveznikom, patrijarhom Kirilom, liderom Ruske pravoslavne crkve, ali sa malim diplomatskim napretkom u pogledu njegovih napora.

• Mario Greč

Ranije je služio kao episkop Goza, a sada je generalni sekretar Arhijerejskog sinoda.

On je pozvao crkvu da “nauči novi jezik” kada se bavi gej parovima i razvedenima, iako se na njega gleda i kao na nešto tradicionalnije orijentisanog kardinala.